Arrondissement Tongeren: Geschiedenis
Het arrondissement Tongeren ontstond in 1839 na de splitsing van de provincie Limburg in een Belgisch en een Nederlands deel. Het arrondissement bestond uit de Belgische gemeenten van het arrondissement Maastricht en het kanton Borgloon dat tot dan toe tot het arrondissement Hasselt had behoord.
In 1843, bij de definitieve vastlegging van de Belgisch-Nederlandse grens werden grotere gebiedsdelen van Kanne, Lanaken en Vroenhoven bij Nederlands-Limburg gevoegd en werden kleinere gebiedsdelen van Nederland bij verschillende gemeenten aangehecht.
Bij de definitieve vaststelling van de taalgrens in 1963 werd de toenmalige gemeente Wouteringen afgestaan aan het arrondissement Borgworm en werden Bitsingen, Eben-Emael, Ternaaien en Wonck afgestaan aan het arrondissement Luik. Van dit arrondissement werden de toenmalige gemeenten Moelingen en 's-Gravenvoeren aangehecht terwijl van het arrondissement Verviers de gemeenten Sint-Martens-Voeren, Sint-Pieters-Voeren, Remersdaal en Teuven werden aangehecht.
In 1971 werden Lanklaar en Stokkem afgestaan aan het arrondissement Maaseik en werd Klein-Gelmen afgestaan aan het arrondissement Hasselt. In 1977 werd dit laatste gebied terug aanhecht en bij de fusiegemeente Heers gevoegd.
Tot 2014 was het arrondissement Tongeren zowel een bestuurlijk als gerechtelijk arrondissement. Het gerechtelijk arrondissement Tongeren omvatte naast het bestuurlijk arrondissement ook de gemeenten Bocholt, Bree, Kinrooi, Meeuwen-Gruitrode, Dilsen-Stokkem en Maaseik van het arrondissement Maaseik. Ook de gemeenten As, Genk, Opglabbeek en Zutendaal van het bestuurlijk arrondissement Hasselt behoorden tot het gerechtelijk arrondissement Tongeren. In 2014 is het gerechtelijk arrondissement Tongeren samengevoegd met het gerechtelijk arrondissement Hasselt tot het gerechtelijk arrondissement Limburg.