Tychy: Historia
Najstarsze znane ślady pobytu człowieka na terenie obecnych Tychów pochodzą już ze starszej epoki kamienia (na ziemiach polskich jest to okres od ok. 310 000 do 40 000 lat temu). Dowodem średniowiecznego osadnictwa na tym obszarze jest odkryty w okresie międzywojennym, badany przez archeologów w latach sześćdziesiątych XX w., cmentarz na terenie Cielmic, obecnie dzielnicy Tychów.
Pierwsza wzmianka o Tychach pochodzi z 1467. Znajduje się ona w tzw. protokolarzu miasta Pszczyna, w którym zapisywano między innymi informację o wydatkach pszczyńskiej rady miejskiej. Pod datą 1467 zapisano w języku łacińskim zdanie: „Dominikowi z Tychów daliśmy 5 groszy za gonty”.
Pierwszy drewniany kościół w Tychach wybudowano około 1500. W źródłach pisanych informacja o nim pojawia się dopiero pod datą 1529. Obecnie jest to kościół św. Marii Magdaleny. Z kolei z 1629 pochodzi pierwsza wzmianka na temat Browaru Książęcego w Tychach. Był on własnością rodów panujących na ziemi pszczyńskiej. Do nich należała również między innymi Huta Paprocka założona na początku XVIII w. w sąsiedztwie gminy Paprocany.
W listopadzie 1868 do Tychów dotarła kolej żelazna – uruchomiono linię kolejową łączącą Czechowice-Dziedzice, Tychy i Murcki z Szopienicami. W 1887 uruchomiono fabrykę celulozy w Tychach-Czułowie. W 1897 w Tychach założono drugi browar – Browar Obywatelski. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany w 1892 opisuje Tychy (pod nazwą „Tychów”) wspominając m.in. kolej żelazną, „słynny” browar, powierzchnię wsi wynoszącą 1769 ha i pobieżnie strukturę populacji jako „4203 katolików, 200 ewangelików, 97 izraelitów.”
Po zakończeniu I wojny światowej wielu mieszkańców Tychów i sąsiednich gmin brało udział w powstaniach śląskich (1919–1921). Według wielu historyków wybuch I powstania śląskiego nastąpił w Paprocanach (wówczas samodzielna gmina), w nocy z 16 na 17 sierpnia 1919. W 1922 po plebiscycie i III powstaniu śląskim Tychy weszły w skład państwa polskiego (83,5% głosów za przyłączeniem do Polski). Naczelnikiem gminy Tychy został wybrany Jan Wieczorek. W 1934 Tychy uchwałą Śląskiej Rady Wojewódzkiej z dnia 20 listopada 1933 stały się gminą wiejską na prawach miejskich.
W latach II wojny światowej Tychy z polską częścią Górnego Śląska przyłączono do III Rzeszy Niemieckiej. Nazistowscy architekci planowali na terenie Tychów budowę nowej, reprezentacyjnej stolicy niemieckiego Górnego Śląska. W miejscowości od 1942 funkcjonował jeden z sieci obozów koncentracyjnych, administrowany przez Hauptamt Volksdeutsche Mittelstelle, przeznaczonych dla Polaków na Górnym Śląsku – Polenlager Tichau. Dnia 28 stycznia 1945 Armia Czerwona wkroczyła do Tychów.
W latach 1945–1954 siedziba wiejskiej gminy Tychy. 4 października 1950 Prezydium Rządu przyjęło uchwałę o rozbudowie Tychów (MP 1950 nr 109, poz. 1372). Miesiąc później, dnia 8 listopada, Prezes Rady Ministrów wydał rozporządzenie w sprawie nadania gminie Tychy ustroju miejskiego z dniem 1 stycznia 1951 (DzU 1950 nr 51, poz. 472). W granice miasta włączono Paprocany i Wilkowyje. Rozpoczęła się rozbudowa miasta Tychy, które spełniać miało rolę miasta-sypialni dla Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Pierwsze wybudowane osiedle mieszkaniowe zostało oznaczone literą „A”. Następne osiedla mieszkaniowe nazywane były według kolejnych liter alfabetu. Autorem projektu osiedla „A” był Tadeusz Teodorowicz-Todorowski. …