مراغه: دیدنی‌ها
کلیسای هوانس (ساختمان میراث فرهنگی).
گنبد غفاریه. در شمال غربی شهر مراغه و در کنار رودخانهٔ صوفی‌چای قرار گرفته‌است. این گنبد در زمان حکومت ایلخانیان و توسط سلطان ابوسعید بهادرخان ساخته شده‌است. وجه تسمیهٔ بنا براساس آنچه که از متون تاریخی برمی‌آید چنین است که عارفی به‌نام «نظام‌الدین احمد بن حسین‌الغفاری» در زمان فرمانروایی «سلطان یعقوب بن حسن‌بیگ آق‌قویونلو» هنگام مراجعت از حج، عمارتی در نزدیکی این بنا احداث و املاک و باغی جهت مصارف آن وقف نمود. به‌همین جهت این عمارت و بناهای وابسته و همچنین برج مزبور به‌نام وی به «غفاریه» شهرت یافت.
عمارت آقالار.
معبد مهر. معبد «مهر» مراغه نیایشگاه زیرزمینی ومحل پرستش خورشید و برگزاری آیین مهرپرستی در جنوب روستای ورجوی مراغه به صورت زیرزمینی و صخره‌ای بنا شده‌است. پیروان آیین مهر، آن را با تراشیدن قطعه سنگی عظیم دهانه‌ای به عرض ۵/۴ متر به وجود آورده‌اند. این بنا را از نظر حجم کار و دقت هنرمندانی که در امر حجاری آن دخیل بوده‌اند می‌توان جزء نمونه‌های ارزنده ستایشگاه‌های کهن دانست. با توجه به این که مشخصه معماری صخره‌ای تا دوران هخامنشی سطوح مسطح و راست گوشه بدون خطوط منحنی چه در درگاه‌ها و چه در پوشش سقف‌ها می‌باشد و در واقع این همان نکته‌ای است که ما را به پیشینهٔ معبد مهرورجوی و به دورهٔ اشکانی راهنمایی می‌نماید.
یخچال مراغه. یخچال مرادیان مربوط به دوره قاجار است. این بنا به نام سازنده آن، مرادیان نامگذاری شده است. با توجه به محدودیت یخ در گذشته و عدم امکان ساخت آن، یخ در فصول سرد سال در این مکان ساخته و انبار می شد تا در تابستان مورد استفاده قرار گیرد. این اثر در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۸۷ با شماره ثبت ۲۳۰۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساعت آفتابی مراغه.
آثار باقیمانده از رصدخانه و موزه مراغه.
گنبد سرخ.
آرامگاه اوحدی مراغه‌ای. مقبره اوحدی مراغه ای است که محل دفن رکن الدین ابوالحسن مراغی مشهور به اوحدی مراغه ای، عارف و شاعر نامدار دوره ایلخانی سده هفتم و هشتم، صاحب مثنوی معروف جام جم است. هم اکنون یک موزه دائمی در مقبره اوحدی در مراغه دایر می باشد.
برج مدور.
مسجد جامع شیخ بابا.
آب گرم و آب معدنی مراغه.
مسجد تاریخی امام خمینی (ره) (مسجد ملارستم).
غار کبوتر (هامپوئیل).
برج یا گنبد کبود (مشهور به قبر مادر هولاکو).