อำเภอตากใบ: ประวัติ
ตากใบแต่เดิมเป็นส่วนของรัฐกลันตัน ต่อมาเมื่อรัฐกลันตันต้องถูกผนวกดินแดนให้แก่อังกฤษในการทำสนธิสัญญาตาบาระหว่างรัฐบาลสยามกับรัฐบาลอังกฤษเพื่อตกลงเรื่องอาณาเขต ฝ่ายสยามได้อ้างเหตุผลว่าบริเวณนี้เป็นที่อยู่ของคนไทยมาช้านาน โดยใช้วัดชลธาราสิงเหและวัดพระพุทธเป็นหลักฐาน อังกฤษจึงกำหนดเอาแนวแม่น้ำโก-ลกเป็นเขตแดนตากใบจึงแยกออกจากรัฐกลันตันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ต่อมาได้ยกฐานะเป็นอำเภอตากใบในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2453 และต่อมายกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2542 และเป็นเทศบาลเมืองในปี พ.ศ. 2551 ส่วนที่มาของชื่อนั้นสันนิษฐานว่ามาจากภาษามลายูที่ว่า “ตาบา” หรือ “ตายัล” (ภาษามลายูปัตตานี: تابا / ตาบา) ที่แปลว่า ราชาภิเษก ในประวัติศาสตร์อาณาจักรปตานีได้กล่าวถึงเมื่อครั้งนางพญาตานีจะขึ้นครองราชย์ได้เสด็จมาประกอบพิธีราชาภิเษกที่ตาบาแห่งนี้ โดยตาบานี้เคยเป็นเมืองหน้าด่านที่มีการข่นส่งสินค้าไปยังที่ต่าง ๆ อีกข้อสันนิษฐานนึงว่ามาจากชื่อของมุสลิมคนหนึ่งที่ชื่อ “ตาบา” ซึ่งเป็นคนกลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐาน จนเกิดเป็นชุมชนใหญ่ขึ้นเรียกว่า “บ้านตาบา” ซึ่งแต่เดิมเป็นแขวงขึ้นกับเมืองกลันตัน แต่ด้วยบ้านตาบาตั้งอยู่ในเขตตำบลเจ๊ะเหส่วนใหญ่มักเรียกชุมชนว่า “บ้านเจ๊ะเห” และอีกข้อสันนิษฐานนึงว่ามาจากชื่อดังกล่าวหมายถึงการ “ตากใบเรือ” เพราะพื้นที่เป็นอ่าวกำบังคลื่นลมได้ดี เหมาะเป็นที่จอดเรือสำเภาจากต่างประเทศ เมื่อขนถ่ายสินค้าและตากใบเรือแล้วจึงเดินทางต่อไป