อำเภอศรีประจันต์: ประวัติ
เดิมเขตท้องที่อำเภอศรีประจันต์นี้ขึ้นกับอำเภอท่าพี่เลี้ยงและอำเภอนางบวช แต่อำเภอทั้งสองมีอาณาเขตกว้างใหญ่เกินไป ราษฎรไปมาลำบาก ทางราชการจึงได้แบ่งท้องที่อำเภอท่าพี่เลี้ยงตอนเหนือและแบ่งท้องที่อำเภอนางบวชตอนใต้มารวมตั้งอำเภอขึ้นอีกอำเภอหนึ่ง รวมเรียกว่า "อำเภอศรีประจันต์" โดยยืมชื่อศรีประจัน แม่ยายขุนแผนในวรรณคดีเรื่อง ขุนช้างขุนแผน ซึ่งน่าจะมีภูมิลำเนาในเขตท้องที่ที่ตั้งเป็นอำเภอใหม่นี้ อำเภอศรีประจันต์ได้ตั้งเมื่อ ร.ศ. 120 หรือ พ.ศ. 2444 และแบ่งการปกครองออกเป็น 22 ตำบล
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเขียน "ศรีปะจันต์" แต่ต่อมาใน พระราชหัตถเลขา เรื่องเสด็จประพาสลำน้ำมะขามเฒ่า เมื่อ ร.ศ. 127 (คือ พ.ศ. 2451) ทรงเขียนชื่ออำเภอนี้ว่า "ศรีประจันต์" ในข้อความว่า "พลับพลาที่พักนี้ตั้งตำบลบ้านกร่าง ใกล้กับที่ว่าการอำเภอศรีประจันต์ฝั่งตะวันออก ตรงกับวัดที่ชื่อเดียวกันข้าม มีพระเจดีย์กลางน้ำองค์หนึ่ง เป็นพระเจดีย์ไม้สิบสองอยู่ข้างเขื่อน ว่าเป็นที่ราษฎรประชุมกันไหว้พระทุกปี"
ในปี พ.ศ. 2499 ได้มีการจัดตั้งสุขาภิบาลศรีประจันต์ ในท้องที่บางส่วนของตำบลศรีประจันต์ และต่อมาได้มีการขยายเขตพื้นที่สุขาภิบาลให้ครอบคลุมบางส่วนของตำบลบ้านกร่าง เมื่อปี พ.ศ. 2502
ใน พ.ศ. 2505 ได้แยกพื้นที่ฝั่งทิศตะวันตกของทางอำเภอ ได้แก่ ตำบลดอนเจดีย์และตำบลหนองสาหร่าย ออกไปตั้งเป็นกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ ในปีเดียวกัน ประชาชนได้แจ้งแก่ทางราชการว่า ตำบลสระกระโจมไปติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอดอนเจดีย์สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอศรีประจันต์ จึงได้โอนไปขึ้นกับทางกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2505 อำเภอเมืองสุพรรณบุรีได้โอนพื้นที่ตำบลไร่รถมาขึ้นกับอำเภอศรีประจันต์ และได้โอนพื้นที่ตำบลไร่รถที่มาขึ้นการปกครองใหม่ไปขึ้นกับทางกิ่งอำเภอดอนเจดีย์ และแยกเป็นอำเภอเอกเทศออกจากอำเภอศรีประจันต์ใน พ.ศ. 2508