شهرستان میانه: تاریخ
پیشینه تاریخی شهرستان میانه به سال‌ها پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد و بعضی نوشته‌ها سابقه تاریخی میانه را تا ۷۲۰ سال پیش از میلاد نیز نقل می‌کنند.
وجود کتیبه‌های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه‌های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره‌های پیش از تشکیل دولت ماد می‌رساند.
در نقشهٔ سیاسی از منطقهٔ خاورمیانه که در سال ۱۸۶۶ میلادی توسط آلوین جوئت جانسون (Alvin Jewett Johnson) ترسیم‌شده است، نام تاریخی مرکز این شهرستان به‌صورت Miana یا میانه (با فتح صامت نون، مطابق تلفظ واژه‌های مختوم به‌های بیان حرکت در فارسی نوی متقدم) ذکر شده است.
در نقشهٔ شاهانشاهی ایران که امانوئل بوئن در سال ۱۷۴۷ میلادی در زمان دودمان افشاریان ترسیم کرده است، نام مرکز این شهرستان به صورت Miana یا میانه (با فتح صامت نون) ذکر شده است.
در نقشه‌ای که توسط Nicolas de Fer نقشه‌بردار فرانسوی در سال ۱۶۹۷ تهیه شده است، نام مرکز این شهرستان به صورت Miana یا میانه (با فتح صامت نون) ذکر شده است.
میانج نام دهی از دهستان انگوران بخش ماه‌نشان شهرستان زنجان است و نباید با مرکز شهرستان میانه اشتباه شود.
شهرستان میانه به نام محال گرمی چای آوازه داشته و دارد.
از آثار باستانی شهرستان میانه می‌توان به مسجد سنگی ترک، پل دختر (میانه)، پل میانه، قلعهٔ دختر، شهر سوختهٔ کاغذکنان، پل پردلیس کاغذکنان، پل بقرآباد
کاروانسرای جمال‌آباد کاغذکنان و بقعهٔ امامزاده اسماعیل و قلعه نجفقلی خان اشاره کرد.
موزه آثار باستانی
این موزه تاریخی در سال ۹۳ در داخل شهر میانه افتتاح شد و شامل آثار تاریخی دوران ساسانیان تا قاجار است.