Fethiye: Tarihi
Bugünkü Fethiye kenti yakınlarındaki Belen'de, MÖ 2000'lerde kurulduğu sanılan antik Telmessos kenti, Likya ile Karya sınırında yer alıyordu. Uzun bir süre Likya'ya karşı bağımsızlığını koruduktan sonra, MÖ 6. yüzyılın ortalarında Pers egemenliğine girdi. MÖ 5. yüzyılda Delos Birliği'ne, MÖ 362'de ise Likya'ya katıldı. Ardından Likya'yı topraklarına katan Perslerin Karya Satrapı Mausolos'un yönetimine geçti.
MÖ 333'te Anadolu'yu Perslerin istilasından kurtaran İskender'in egemenliğini, Seleukosların yönetimi izledi. MÖ 3. yüzyılın sonlarında Mısır'daki Lagos Hanedanı'na bağlandı. MÖ 188'de Pergamon Krallığı egemenliğine girdi. Krallığın MÖ 133'te yıkılmasının ardından kısa bir süre bağımsız kaldı ve Rodos ile işbirliği yaparak Pontus Kralı Mithradates'e karşı koydu.
Daha sonra Roma ve Bizans yönetiminde kaldı. 8. yüzyılda Anastasioupolis olarak anılmaya başlanan kent, 9. yüzyıldan sonra da bu adla anıldı. 1282'de Menteşeoğulları Beyliği'nin yönetimi altına girdi, 1424'te Osmanlı topraklarına katıldı. Zamanla Meğri adını alan kent, 1914'te uçağı düşen ilk hava şehitlerinden Tayyareci Fethi Bey'in anısına 1934 yılında Mustafa Kemal Atatürk tarafından Fethiye olarak adlandırıldı.
19. yüzyılın sonlarında Aydın vilayetinin Menteşe Sancağı'na bağlı bir kaza merkezi olan Fethiye, 11 Mayıs 1919 ile 20 Haziran 1920 tarihleri arasında İtalyan işgali altında kaldı.