อำเภอเขาฉกรรจ์: ประวัติ
เดิมพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้ว จังหวัดปราจีนบุรี เนื่องจากพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์มีพื้นที่กว่า 1,082.8 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2518 ทางจังหวัดปราจีนบุรีได้เสนอการจัดตั้งกิ่งอำเภอวังน้ำเย็นขึ้น โดยมีแผนแยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ออกเป็น 3 ตำบล โดยให้แยกหมู่ 8–9, 16–17 ไปตั้งเป็นตำบลวังน้ำเย็น, พื้นที่หมู่ 12, 18–19 ไปตั้งเป็นตำบลวังสมบูรณ์ กับพื้นที่หมู่ 5, 13–14 ไปตั้งเป็นตำบลตาหลังใน และย้าย 3 ตำบลที่แยกขึ้นใหม่ไปตั้งและขึ้นการปกครองกับกิ่งอำเภอวังน้ำเย็นในปี พ.ศ. 2519
ปี พ.ศ. 2526 ได้แยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ ออกมาตั้งเป็นตำบลหนองหว้า และแยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์อีกครั้ง ไปตั้งเป็นตำบลพระเพลิง ในปี พ.ศ. 2527 แต่ทางราชการยังเห็นว่าตำบลเขาฉกรรจ์มีพื้นที่กว้างใหญ่ จึงแยกพื้นไปตั้งขึ้นเป็นตำบลเขาสามสิบ ในปี พ.ศ. 2536 ต่อมาจังหวัดปราจีนบุรีได้แยกพื้นที่อำเภอสระแก้ว อำเภอวัฒนานคร อำเภออรัญประเทศ อำเภอตาพระยา อำเภอคลองหาด อำเภอวังน้ำเย็น ตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว เขาฉกรรจ์จึงมีฐานะเป็นตำบลในอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว
ในปี พ.ศ. 2537 ราษฎรในพื้นที่ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ให้ตั้งกิ่งอำเภอที่ตำบลเขาฉกรรจ์ โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้ง 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลเขาฉกรรจ์ ตำบลหนองหว้า ตำบลพระเพลิง และตำบลเขาสามสิบ เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร ห่างไกลจากตัวอำเภอ จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอเมืองสระแก้ว รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย และเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 จึงตั้งกิ่งอำเภอเขาฉกรรจ์ ที่มาของชื่ออำเภอมาจากเขาฉกรรจ์ เป็นจุดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ทรงรวบรวมคนไทยจากชุมนุมต่างๆ เพื่อกอบกู้เอกราชตอนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ได้ทรงกระทำพิธี ฉอ-กัณฑ์ และกอบกู้เอกราชสำเร็จ และปี พ.ศ. 2540 หลังจากตั้งเป็นกิ่งอำเภอเพียง 2 ปี ก็ได้ยกฐานะเป็นอำเภอเขาฉกรรจ์ เนื่องจากพื้นที่มีความเจริญเป็นอย่างมาก