อำเภอบ้านฝาง: ประวัติ
บ้านฝาง เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 1 ของตำบลหนองบัว อำเภอเมืองขอนแก่น ปี พ.ศ. 2516 นายบุรี พรหมลักขโณ ผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น ร่วมกับกำนัน 4 ตำบล คือ ตำบลหนองบัว ตำบลป่าหวายนั่ง ตำบลบ้านเหล่า ตำบลโนนฆ้อง ผู้ใหญ่บ้านและผู้นำชุมชน สำรวจพื้นที่เป็นที่ชุมนุมชนหนาแน่น มีตลาด สถานีอนามัย มีระยะทางจากอำเภอต้นสังกัดกว่า 22 กิโลเมตร ปี พ.ศ. 2518 กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศแยกพื้นที่ออกเป็น กิ่งอำเภอบ้านฝาง โดยได้รับการอนุมัติจัดตั้งจากนายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
โดยชื่อ "บ้านฝาง" มีประวัติความเป็นมายาวนานคู่กับการจัดตั้งเมืองขอนแก่น โดยช่วงที่มีการย้ายเมืองขอนแก่นไปตั้งอยู่ที่บ้านทุ่ม เกิดภาวะแห้งแล้ง ราษฎรส่วนหนึ่งโดยการนำของหลวงราชรินทร์จึงได้พากันมาทางทิศตะวันตกจนกระทั่งถึงหนองน้ำชื่อหนองแสง ซึ่งในขณะนี้มีสภาพเป็นแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์ ชัยภูมิเหมาะแก่กับตั้งบ้านเรือนอยู่อาศัย ประกอบกับบริเวณดังกล่าวมีดงไม้ฝาง ซึ่งมีต้นฝางขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จึงเรียกขานชื่อ บ้านฝาง
เนื่องจากหลักเกณฑ์ต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 5 ตำบล ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ ปี พ.ศ. 2522 ได้จัดตั้งตำบลป่ามะนาว แยกจากตำบลโนนฆ้อง และยกฐานะเป็น อำเภอบ้านฝาง ภายในปีเดียวกัน และปี พ.ศ. 2524 ทางการปกครองที่ตั้งอำเภอชื่อไม่ตรงตามตำบล จึงแยกหมู่บ้านของตำบลหนองบัว ตั้งเป็นตำบลบ้านฝาง เมื่อพื้นที่มีการพัฒนาและชุมชนขยายตามแนวถนนมลิวรรณ จึงตั้งสุขาภิบาลบ้านฝาง เพื่อบำรุงท้องที่ขึ้น และปี พ.ศ. 2530 ได้แยกพื้นที่ตำบลป่าหวายนั่ง ตั้งเป็นตำบลโคกงาม เป็นตำบลลำดับ 7 ของทางอำเภอ จนถึงปัจจุบัน