อำเภอสนม: ประวัติ
ท้องที่อำเภอสนมเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแคน และตำบลสนม อำเภอรัตนบุรี ปี พ.ศ. 2490 พื้นที่ 6 หมู่บ้านของตำบลสนม กับ 3 หมู่บ้านของตำบลรัตนบุรี ขอแยกออกเป็น ตำบลน้ำเขียว และปี พ.ศ. 2496 ตำบลแคนมีมากถึง 27 หมู่บ้านและตำบลสนมมีหมู่บ้านกว่า 23 หมู่บ้าน พื้นที่กว้างขวาง จึงแยก 16 หมู่บ้านออกจากตำบลแคน ตั้งเป็น ตำบลนานวน และแยก 10 หมู่บ้านออกจากตำบลสนม ตั้งเป็น ตำบลหนองระฆัง ในปี พ.ศ. 2504 ได้แยก 4 หมู่บ้านของตำบลน้ำเขียวรวมกับ 3 หมู่บ้านของตำบลสนม ตั้งเป็น ตำบลโพนโก
ปี พ.ศ. 2514 ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่ทั้ง 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลแคน ตำบลสนม ตำบลนานวน ตำบลโพนโก และตำบลหนองระฆัง ของอำเภอรัตนบุรี เนื่องจากสภาพพื้นที่ห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง เป็นชุมชนที่มีแนวโน้มว่าจะมีความเจริญต่อไปในอนาคต และเพื่อเป็นการอำนวยความความสะดวก และให้บริการแก่ประชาชนในด้านต่างๆ สามารถแบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็นกิ่งอำเภอได้ จึงตั้งเป็น กิ่งอำเภอสนม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2514 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ปี พ.ศ. 2520 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสนม พร้อมกับจัดตั้งสุขาภิบาลสนม ในพื้นที่ตำบลสนม ซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอสนม สถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ได้แยกหมู่ 3 บ้านหัวงัว รวมกับอีก 6 หมู่บ้านของตำบลนานวน ตั้งเป็น ตำบลหัวงัว และแยกพื้นที่หมู่ 2 บ้านหนองอียอ รวมกับอีก 7 หมู่บ้านของตำบลหนองระฆัง ตั้งเป็น ตำบลหนองอียอ ในปี พ.ศ. 2534 เป็นตำบลลำดับที่ 7 ของทางอำเภอสนม จนถึงปัจจุบัน