อำเภอเชียรใหญ่: ประวัติ
อำเภอเชียรใหญ่มีประวัติความเป็นมาสืบทอดมาแต่ครั้งสมัยสุโขทัยเป็นราชธานี แต่มีหลักฐานแน่ชัดในสมัยสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ปรากฏในทำเนียบข้าราชการเมืองนครศรีธรรมราช จุลศักราช 1173 ว่า ท้องที่อำเภอนี้เป็นหัวเมืองฝ่ายขวา ขึ้นอยู่ในเขตปกครองท้องที่เมืองนครศรีธรรมราช ชื่อ "เมืองพิเชียร" ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการปฏิรูปการปกครองครั้งสำคัญ มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 ในปี พ.ศ. 2440 มีการรวมหัวเมืองฝ่ายขวาในลุ่มน้ำปากพนัง 4 หัวเมือง เข้าด้วยกัน คือ เมืองพิเชียร เมืองพนัง เมืองเบี้ยซัด (ที่ตั้งอำเภอปากพนังในปัจจุบัน) และที่ตรงตำบลคลองกระบือและตำบลหูล่อง ตั้งเป็นอำเภอเรียกว่า "อำเภอเบี้ยซัด" ทำให้เมืองพิเชียรกลายเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเบี้ยซัด
สำหรับที่ตั้งของเมืองพิเชียร สันนิษฐานว่าเดิมตั้งอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำปากพนัง ที่บ้านหม่อมราม หมู่ที่ 3 ตำบลบ้านกลาง ณ ปัจจุบัน และเล่ากันว่า ที่ตั้งบ้านพิเชียร มีต้นตะเคียนใหญ่อยู่ต้นหนึ่ง จึงเรียกกันว่า "บ้านพิเชียรเคียนใหญ่" เรียกสั้น ๆ เป็นภาษาปักษ์ใต้ว่า "บ้านเชียรใหญ่" ต่อมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้ง "กิ่งอำเภอเชียรใหญ่" ขึ้นตรงต่ออำเภอปากพนัง และยกฐานะเป็น "อำเภอเชียรใหญ่" เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2490
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2480 แยกพื้นที่ตำบลท้องลำเจียก ตำบลดอนตรอ ตำบลเชียรเขา ตำบลการะเกด ตำบลท่าขนาน ตำบลบ้านเนิน ตำบลเขาพระบาท ตำบลเสือหึง ตำบลบ้านกลาง และตำบลเชียรใหญ่ จากอำเภอปากพนัง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเชียรใหญ่ และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอปากพนัง
วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2481 ตั้งตำบลไสหมาก แยกออกจากตำบลบางตะพง และโอนพื้นที่ตำบลไสหมาก อำเภอปากพนัง มาขึ้นกับกิ่งอำเภอเชียรใหญ่ กับตั้งตำบลชะเมา แยกออกจากตำบลดอนตรอ และโอนพื้นที่ตำบลชะเมา กิ่งอำเภอเชียรใหญ่ ไปขึ้นกับอำเภอปากพนัง
วันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลบ้านกลาง แยกออกจากตำบลท่าขนาน และตำบลบ้านเนิน
วันที่ 21 ตุลาคม 2490 ยกฐานะกิ่งอำเภอเชียรใหญ่ อำเภอปากพนัง เป็น อำเภอเชียรใหญ่
วันที่ 1 มีนาคม 2492 โอนพื้นที่หมู่ที่ 6 (ในขณะนั้น) ของตำบลควนพัง อำเภอร่อนพิบูลย์ มาขึ้นกับตำบลท้องลำเจียก อำเภอเชียรใหญ่
วันที่ 28 พฤศจิกายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลเชียรใหญ่ ในท้องที่บางส่วนของตำบลท้องลำเจียก ตำบลท่าขนาน และตำบลเชียรใหญ่
วันที่ 1 มีนาคม 2501 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลดอนตรอ ในท้องที่ตำบลดอนตรอ
วันที่ 3 มกราคม 2506 ตั้งตำบลสวนหลวง แยกออกจากตำบลท้องลำเจียก
วันที่ 9 ตุลาคม 2522 ตั้งตำบลแม่เจ้าอยู่หัว แยกออกจากตำบลสวนหลวง
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลเชียรเขา ตำบลดอนตรอ ตำบลสวนหลวง อำเภอเชียรใหญ่ และตำบลทางพูน อำเภอร่อนพิบูลย์ ไปตั้งเป็น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ เป็นกรณีพิเศษโดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ ตามโครงการจัดตั้งอำเภอเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลเชียรใหญ่ เป็นเทศบาลตำบลเชียรใหญ่ ด้วยผลของกฎหมาย
วันที่ 24 กันยายน 2547 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง รวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเนิน
วันที่ 6 กันยายน 2555 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลการะเกด ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลการะเกด