อำเภอพนมดงรัก: ประวัติ
ท้องที่อำเภอพนมดงรักเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลบักได อำเภอเมืองสุรินทร์ ในปี พ.ศ. 2480 กรมการปกครองได้ประกาศจัดตั้งอำเภอปราสาท ออกจากอำเภอเมืองสุรินทร์ มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 7 ตำบล ได้แก่ ตำบลกังแอน ตำบลบักได ตำบลตาเบา ตำบลปรือ ตำบลทุ่งมน ตำบลไพล และตำบลทมอ พื้นที่จึงอยู่ในเขตอำเภอปราสาท ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 กรมการปกครองได้ประกาศจัดตั้งกิ่งอำเภอกาบเชิง ออกจากอำเภอปราสาท มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลกาบเชิง ตำบลบักได พื้นที่จึงย้ายมาอยู่ในเขตอำเภอกาบเชิงแทน
พ.ศ. 2519 ได้แยก 7 หมู่บ้านในเขตตำบลบักไดตั้งเป็น ตำบลโคกกลาง และตั้งตำบลแนงมุด แยกออกจากตำบลบักไดในปี พ.ศ. 2524 และในปี พ.ศ. 2530 ได้แยกหมู่ 3 บ้านตาเมียงรวมกับ 5 หมู่บ้าน ในเขตตำบลบักได ตั้งเป็นตำบลตาเมียง ต่อมาแยกหมู่ 6 บ้านจีกแดกรวมกับ 8 หมู่บ้านของตำบลโคกกลางตั้งเป็น ตำบลจีกแดก
ในปี พ.ศ. 2536 ทางราชการพิจารณาว่าด้านทิศตะวันตกของอำเภอกาบเชิง เป็นพื้นที่ทุรกันดาร ห่างไกลคมนาคม เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง เพราะเป็นพื้นที่ชายแดนมีอาณาเขตติดต่อกับ ประเทศกัมพูชา ยากต่อการปราบปราม ทางราชการจึงได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลบักได ตำบลโคกกลาง ตำบลตาเมียง และตำบลจีกแดก ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพนมดงรัก ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน
โดยชื่อ "พนมดงรัก" มาจากเทือกเขาพนมดงรัก ซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างไทยกับกัมพูชาและลาว โดยคำว่า "พนมดงรัก" มาจากภาษาเขมรคำว่า "พนมดองแร็ก" (ជួរភ្នំដងរែក) แปลว่า "ภูเขาไม้คาน" และต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพนมดงรัก โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน เป็นอำเภอลำดับที่ 14 ของจังหวัดสุรินทร์ พร้อมกับอีก 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอศรีณรงค์ อำเภอเขวาสินรินทร์ และอำเภอโนนนารายณ์