อำเภอเชียงกลาง: ประวัติ
อำเภอเชียงกลาง (คำเมืองออกเสียงว่า เจียงก๋าง) ตามคำบอกเล่าสรุปความว่า เดิมทีเดียวจังหวัดน่านมีที่ตั้งอยู่ที่อำเภอปัวเรียกว่า "วรนคร" และมีเมืองน้อยใหญ่เป็นเมืองบริวาร ทางเหนือของเมืองปัวมีเมืองเปือ เมืองงอบ และเมืองปอน ซึ่งสมัยนั้นข้าศึกที่มักยกกำลังมาย่ำยีคือ เงี้ยวหรือไทยใหญ่ หัวเมืองทางเหนือของเมืองปัวก็ได้แตกร่นถอยลงมาอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำกอนที่มาบรรจบกับแม่น้ำน่านเรียกว่า "สบกอน" ในบริเวณที่ตั้งของเมืองที่แตกทัพร่นมาตั้งมั่นอยู่ตรงระหว่างเมืองเชียงกลางในปัจจุบัน
เดิมพื้นที่ของอำเภอเชียงกลางอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอทุ่งช้าง โดยเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลเปือ ตำบลเชียงกลาง ตำบลเชียงคาน และตำบลนาไร่หลวง ออกจากการปกครองของอำเภอทุ่งช้าง รวมจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเชียงกลาง และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเชียงกลางเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
ต่อมาอำเภอเชียงกลางได้จัดตั้งตำบลใหม่ดังนี้
ตำบลนาไร่หลวง 8 หมู่บ้าน ได้แยกจัดตั้งเป็นตำบลชนแดนเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ.2521
ตำบลเปืออีก 7 หมู่บ้านได้แยกจัดตั้งเป็นตำบลพระธาตุในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ.2521
ตำบลเชียงกลาง 6 หมู่บ้านได้แยกจัดตั้งเป็นตำบลพญาแก้วเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ.2523 และแยกอีก 10 หมู่บ้านขึ้นเป็นตำบลพระพุทธบาท เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ.2526
ต่อมาได้มีการจัดตั้ง กิ่งอำเภอสองแคว โดยแยกตำบลนาไร่หลวง ตำบลชนแดน และตำบลยอด เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ.2535 และได้จัดตั้งเป็นอำเภอสองแควเมื่อ ปี พ.ศ.2540
ต่อมาได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านใหม่ ดังนี้
วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2546 แยกบ้านหนอง หมู่ที่ 6 ตำบลเชียงกลาง และจัดตั้งเป็นหมู่ที่ 12 บ้านร่มไทร
วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2549 แยกบ้านสบกอน หมู่ที่ 5 ตำบลเชียงกลาง และจัดตั้งเป็นหมู่ที่ 13 บ้านสบกอน 3