อำเภอเวียงเชียงรุ้ง: ประวัติ
ท้องที่เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลทุ่งก่อ อำเภอเมืองเชียงราย ต่อมาปี พ.ศ. 2522 ได้แยกพื้นที่ตำบลทุ่งก่อ ออกเป็นตำบลป่าซาง และแยกเป็นตำบลดงมหาวันในปี พ.ศ. 2525 ก่อนที่นายคำรณ บุณเชิด ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย และพลตรีสนั่น ขจรประศาสน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในขณะนั้น ได้พิจารณาพื้นที่ตำบลทุ่งก่อ ตำบลดงมหาวัน และตำบลป่าซาง มีศูนย์กลางความเจริญของพื้นที่อยู่บริเวณสุขาภิบาลบ้านเหล่า ซึ่งมีระยะห่างจากอำเภอต้นสังกัดเดิมกว่า 22 กิโลเมตร จึงประกาศตั้งเป็นกิ่งอำเภอใหม่ชื่อ กิ่งอำเภอเชียงรุ้ง เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน
วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2539 ทางจังหวัดเชียงรายและกรมศิลปากรได้ปรับเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอจาก "เชียงรุ้ง" เป็นชื่อ "เวียงเชียงรุ้ง" ซึ่งเป็นเมืองโบราณในลุ่มแม่น้ำลาว มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของอาณาจักรล้านนา เคยเจริญรุ่งเรืองและเสื่อมไปหลายยุคหลายสมัย สันนิษฐานว่าทำหน้าที่เป็นเมืองเชื่อมต่อกับเมืองทั้งภายในและภายนอกพื้นที่เช่นเดียวกัน และน่าจะเป็นพันนาหนึ่งเรียกว่า พันนาเชียงรุ้ง ซึ่งมีหลักฐานปรากฏในสมัยพระเจ้าติโลกราช
"...ในกาละเมื่อ พะญาผู้ชื่อท้าวติโลกะติลกสารราชาธิบดีสรีธรรมิกะจักะวัดติราชเจ้า เสวยในเมิงเนาวะชาติบุรีเชียงใหม่ใส่กูผู้ชื่อ ร้อยก้อนทองมาเป็นหมื่นขวาในพันนาเชียงรุ้ง..."
วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงเชียงรุ้ง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน ตามคณะรัฐมนตรีมีความเห็นชอบอนุมัติให้ร่างพระราชกฤษฎีกายกฐานะของกิ่งอำเภอขึ้นเป็นอำเภอ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหารงานของหน่วยบริหารราชการส่วนภูมิภาค และถือเป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ด้วย