شهرستان تیران و کرون: تاریخ
دلیل این‌که پسوند نام خانوادگی بسیاری از افراد این شهر تهرانی می‌باشد آن است که در گذشته، نام این شهر طهران بوده است. بنابر باور عمومی واژه تیران متشکل از دو کلمه «تیر» به معنی درخت و بیشه و «آن» محل آن می‌باشد. کرون نیز از «کر» به معنی توانا و «ون» نسبت آن است ولی این واژه از دو قسمت «تی» به معنی پایین و «ته» و قسمت «ران» به معنی دشت ساخته شده و به موقعیت جغرافیایی آن یعنی قرارگیری در پایین دشت تیران و کرون اشاره دارد؛ بنابراین به شکل ساده شده و جدیدتر در زمانهایی به شکل تهران نیز استفاده شده است.
در دورهٔ قاجاریه کرون از توابع اصفهان به‌شمار می‌رفته، و شامل دو قسمت علیا و سفلی بوده که مساحتی حدود ۴ × ۱۲ فرسخ را دربر می‌گرفته است. آبادی‌های معروف کرون علیا دهق، علویجه و هُسنیجه بوده است؛ تیران و عسگران نیز از آبادی‌های معروف کرون سفلی به‌شمار می‌رفته است. در منابع دورهٔ قاجاریه نام‌این شهر، به صورت طهران، تیران و آهنگران نیز نوشته شده است.
در سال۱۳۷۶، بخش کرون از شهرستان نجف آباد منتزع و سپس شهرستان تیران و کرون به مرکزیت شهر تیران تشکیل شد که مشتمل بر دو بخش، چهار دهستان (رضوانیه، وَرْپُشت، کرون سفلا و کرون علیا) و شهر تیران بود. در خرداد ۱۳۷۹ عسگران تبدیل به شهر شد و به‌عنوان مرکز بخش کرون، در ترکیب شهرستان تیران و کرون درآمد.