อำเภอหนองมะโมง: ประวัติ
"หนองมะโมง" เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลกุดจอก อำเภอวัดสิงห์ ชนเผ่าที่เป็นบรรพบุรุษของอำเภอหนองมะโมง โดยส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากชาวลาวที่เรียกตัวเองว่า “ลาวครั่ง” ได้อพยพย้ายถิ่นมาจากบ้านเก่าเขากระจิว จังหวัดสุพรรณบุรี เข้ามาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนอยู่บริเวณบ้านกุดจอก ในราวปี พ.ศ. 2427 เมื่อมีประชากรมากขึ้นจึงได้มีการขยายพื้นทีทํากินและกระจายตั้งบ้านเรือนไปยังพื้นทีใกล้เคียง ชื่อ “หนองมะโมง” เกิดจากการตั้งชือตามสภาพภูมิประเทศของหมู่บ้านซึ่งได้มาตั้งบ้านเรือนและทํามาหากินบริเวณรอบหนองน้ำที่ มีต้นมะค่าโมงขึ้นอยู่ จึงเรียกชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านหนองมะโมง” และแยกออกเป็นตำบล โดยแบ่งหมู่บ้านบางส่วนของตำบลตำบลกุดจอกตั้งเป็นตำบลหนองมะโมง ในปี พ.ศ. 2473 ในปี พ.ศ. 2483 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบรวมพื้นที่ตำบลเนื่องจากมีตำบลมากเกินไปจึงยุบตำบลหนองมะโมงเข้ากับตำบลกุดจอก ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2490 ได้แบ่งหมู่บ้านบางส่วนของตำบลตำบลกุดจอกตั้งเป็นตำบลหนองมะโมงอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2522 ได้ตั้งตำบลวังตะเคียน โดยแยกบางหมู่บ้านออกจากการปกครองตำบลหนองมะโมง และในปี พ.ศ. 2526 มีการแยกบางหมู่บ้านออกจากการปกครองตำบลกุดจอกตั้งเป็นตำบลสะพานหิน
ต่อมาทางกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศท้องที่ฝั่งทิศตะวันตกของอำเภอวัดสิงห์ทั้ง 4 ตำบล คือ ตำบลกุดจอก ตำบลวังตะเคียน ตำบลหนองมะโมง ตำบลสะพานหิน ตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอหนองมะโมง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอหนองมะโมง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน