Δήμος Αποκορώνου
Ο Δήμος Αποκορώνου είναι ένας από τους επτά δήμους του άλλοτε νομού και της νυν Περιφερειακής Ενότητας Χανίων στην Κρήτη. Εκτείνεται από τον Κόλπο της Σούδας έως την Κράπη και από τον ποταμό Μουσέλα ως τα Κεραμειά. Η περιοχή αυτή κατοικείται αδιάλειπτα από την αρχαιότητα, καθώς έχουν βρεθεί κατάλοιπα μινωικών οικισμών και ιερών κοντά στα χωριά Στύλος, Αλίκαμπος, Δράμια και Φυλακή, ενώ σε ύψωμα δυτικά των Καλυβών ιδρύθηκε τα ύστερα Γεωμετρικά χρόνια (760-700 π.Χ.) η πόλη-κράτος Απτέρα, η οποία άκμασε κατά τους Κλασικούς και Ελληνιστικούς χρόνους και υπήρξε μία από τις σημαντικότερες στη δυτική Κρήτη. Ως προς την προέλευση της ονομασίας «Αποκόρωνας», ο Στράβωνας αναφέρει ότι υπήρχε «Ιπποκόρωνά τε της Αδραμυττινής και Ιπποκορώνιον εν Κρήτη», χωρίς να διευκρινίζει αν πρόκειται για πόλη ή περιοχή. Ο Άγγλος περιηγητής Ρόμπερτ Πάσλεϊ (Robert Pashley) και ο Νικόλαος Σταυράκης εκτιμούν ότι το «Ιπποκορώνιον» ήταν αρχαία πόλη στην ενδοχώρα της επαρχίας, κοντά στο σημερινό χωριό Νίπος, ενώ ο Στέφανος Ξανθουδίδης θεωρεί πως μπορεί να σχετίζεται με ένα ιερό που βρισκόταν στη λίμνη Κουρνά και λεγόταν «Ιπποκόριον», από όπου ενδέχεται να προήλθε η σημερινή ονομασία.
Σε κάθε περίπτωση, από την περιοχή πέρασαν αρκετοί ντόπιοι και ξένοι ηγεμόνες, Μινωίτες, Μυκηναίοι, Ρωμαίοι, Άραβες, Γενουάτες, Βενετοί και Οθωμανοί, αφήνοντας τα ίχνη και την επιρροή τους στο τοπίο, την αρχιτεκτονική, τη γλώσσα, την υλική και άυλη κληρονομιά του τόπου. Παρότι δεν είναι ευρέως γνωστό, η Κρήτη αποτέλεσε αραβικό εμιράτο (Emārāt Iqritiya) για πάνω από έναν αιώνα, αλλά το 961 ανακαταλήφθηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά και εποικίστηκε με Αρμένιους και άλλους πληθυσμούς από τη Μικρά Ασία. Κατά τον διαμελισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Partitio Romaniae) που έγινε το 1204, η Κρήτη δόθηκε στον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό (Boniface de Montferrat), ο οποίος την πούλησε στη Βενετία. Υποστηριζόμενος από τη Γένοβα, ο κόμης της Μάλτας Ερρίκος Πεσκατόρε (Enrico Pescatore) έσπευσε το 1206 να καταλάβει την Κρήτη, αλλά μέχρι το 1211 οι Βενετοί ανακατέλαβαν το μεγαλύτερο μέρος του νησιού και το 1218 ανάγκασαν τον Πεσκατόρε να παραιτηθεί από κάθε δικαίωμά του στην Κρήτη.
Παρά ταύτα, οι ντόπιοι εξακολούθησαν να αμφισβητούν τη βενετική κυριαρχία και ξεσηκώθηκαν αρκετές φορές κατά τον επόμενο ενάμιση αιώνα, οργανωμένοι γύρω από οικογένειες βυζαντινής καταγωγής όπως οι Σκορδίληδες, οι Μελισσηνοί και οι Καλλέργηδες. …