Gedichte · Adana ·

Aşkın aldı benden beni

— 4 —

Aşkın aldı benden beni bana seni gerek seni

Ben yanaram dün ü günü bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirem ne yokluğa yerinürem

Aşkın ile avunuram bana seni gerek seni

Aşkın âşıklar öldürür aşk denizine daldırır

Tecelliyile doldurur bana seni gerek seni

Aşkın şarabından içem Mecnun olup dağa düşem

Sensin dün ü gün endişem bana seni gerek seni

Sofilere sohbet gerek ahilere ahret gerek

Mecnun’lara Leylâ gerek bana seni gerek seni

Eğer beni öldüreler külüm göğe savuralar

Toprağım anda çağıra bana seni gerek seni

Yunus dürür benim adım gün geldikçe artar odum

İki cihanda maksudum bana seni gerek seni

—4—Aşkın aldı beni benden

Bana seni gerek seni

Ben yanarım dünü günü

Bana seni gerek seni

Ne varlığa sevinirem

Ne yokluğa yerinirem

Aşkın ile öğünürem

Bana seni gerek seni

Âşıklara sohbet gerek

Zâhidlere cennet gerek

Mecnunlara Leylâ gerek

Bana seni gerek seni

Eğer beni öldüreler

Külüm göğe savuralar

Toprağım anda çağırır

Bana seni gerek seni

Cennet cennet dedikleri

Bir ev ile birkaç huri

İsteyene ver anları

Bana seni gerek seni

YUNUS dürür benim adım

Dün gün artar benim derdim

İki cihanda maksudum

Bana seni gerek seni

— Yunus Emre

von Fremdinhalte · Regionauts

Quelle: Yunus Emre († 1320) · gemeinfrei · Wikisource