België – van Bourgondische Nederlanden tot federale staat
Julius Caesar noemde de Belgen de dappersten van alle Galliërs; na de Romeinse verovering werd het gebied deel van het Romeinse Rijk. In de vroege middeleeuwen was Doornik een centrum van de Merovingische Franken. In de middeleeuwen groeiden Vlaamse en Brabantse steden als Brugge, Gent en Antwerpen uit tot bloeiende handels- en lakensteden. In de vijftiende eeuw verenigden de hertogen van Bourgondië deze gewesten, die daarna aan de Habsburgers overgingen.
Na de opstand tegen Spanje in de zestiende eeuw scheidden de noordelijke en zuidelijke Nederlanden zich. De Zuidelijke Nederlanden bleven onder Spaans en later Oostenrijks bewind en waren vaak het strijdtoneel van Europese oorlogen. Na de Franse annexatie en het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden leidde de Belgische Revolutie van 1830 tot de onafhankelijkheid; in 1831 werd Leopold I de eerste koning. België werd een van de eerste geïndustrialiseerde landen van het continent.
Onder Leopold II werd Congo als privébezit uitgebuit, met ernstige misdaden tegen de bevolking; in 1908 werd het een Belgische kolonie. In beide wereldoorlogen werd België door Duitsland bezet en leed het zwaar, en tijdens de Tweede Wereldoorlog werden ook Joden uit België gedeporteerd en vermoord. Na 1945 was België medeoprichter van de Europese integratie, en Brussel werd een belangrijke zetel van Europese instellingen. Door taalspanningen tussen Nederlandstaligen en Franstaligen werd het land stap voor stap omgevormd tot een federale staat.
Vandaag wordt België gekenmerkt door zijn meertaligheid, zijn gemeenschappen en gewesten en zijn centrale rol in Europa.
Heb jij verhalen, foto's of herinneringen over België? Deel ze met de gemeenschap in de rubriek Lokale geschiedenis.