ประเทศไทย – จากสุโขทัยและอยุธยาสู่ราชอาณาจักรสมัยใหม่
ดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบันมีผู้คนอาศัยมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ดังเห็นได้จากแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง ต่อมาได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมทวารวดีและอาณาจักรขอม ในศตวรรษที่ 13 อาณาจักรสุโขทัยถือกำเนิดขึ้น และพ่อขุนรามคำแหงได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้วางรากฐานอักษรไทย ขณะที่ทางเหนือมีอาณาจักรล้านนา
ในปี พ.ศ. 1893 (ค.ศ. 1351) กรุงศรีอยุธยาได้รับการสถาปนา และเจริญรุ่งเรืองเป็นศูนย์กลางการค้าและวัฒนธรรมยาวนานกว่า 400 ปี ติดต่อกับจีน ญี่ปุ่น และชาติตะวันตก จนกระทั่งเสียกรุงให้แก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 (ค.ศ. 1767) สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงกอบกู้เอกราชและตั้งกรุงธนบุรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2325 (ค.ศ. 1782) พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงสถาปนากรุงเทพฯ และราชวงศ์จักรี
ในศตวรรษที่ 19 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูปประเทศให้ทันสมัย ทำให้สยามรักษาเอกราชไว้ได้ท่ามกลางการล่าอาณานิคมของตะวันตก แม้ต้องเสียดินแดนบางส่วน การปฏิวัติ พ.ศ. 2475 (ค.ศ. 1932) เปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และในปี พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939) ชื่อประเทศเปลี่ยนจากสยามเป็นไทย หลังสงครามโลกครั้งที่สองประเทศไทยพัฒนาเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองหลายครั้ง
ปัจจุบันประเทศไทยมีเอกลักษณ์จากพระพุทธศาสนา สถาบันพระมหากษัตริย์ วัฒนธรรมอาหาร และความเป็นมิตรของผู้คน
คุณมีเรื่องเล่า ภาพถ่ายเก่า หรือความทรงจำของครอบครัวเกี่ยวกับบ้านเกิดของคุณหรือไม่? มาแบ่งปันกับชุมชนในหมวด “ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น” กันเถอะ!