شهرستان شهریار: تاریخ
در کتاب جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی و لغت‌نامه دهخدا و فرهنگ معین از شهریار چنین یاد شده است:
شهریار. [ش َ] (اِخ) بخشی از شهر تهران که ۱۷۰۰۰ تن سکنه دارد و مرکز آن علیشاه عوض و دیه‌های آن «کرشته» و «رباط‌کریم» و «آدران» است. (از فرهنگ فارسی معین). در کتاب‌های جغرافیایی قدیم این نام را به یکی از ولایات مشهور نزدیک ری داده‌اند، و حمدالله مستوفی از قلعه‌ای به همین نام که در شمال شهر بوده است یاد می‌کند و بعداً شرف الدین علی یزدی در شرح جنگ‌های تیمور اسم شهریار را به ری داده است. (از ترجمهٔ سرزمین‌های خلافت شرقی ص ۲۳۴).
در سفرنامه «الفراریه» میرزا حسن خان در سال ۱۸۸۴، از شهریار با نام روستای علی‌شهباز یا علی‌شهواز یا شاه‌علی‌عوض نام برده شده است. حدود یک قرن قبل‌تر نیز، J.M. Tancoigne فرانسوی توصیفی از علیشاهعوض یا همان شهریار امروزی داده است: «علیشاهعوض قصبه‌ای بسیار مهم و برج و بارودار است. وجود باغ‌های زیبا تاکستان‌ها و درخت‌های فراوان، از این آبادی در حوالی پایتخت، محل خوش منظره‌ای ساخته است. اما خانه‌های آن عموماً فاقد وسایل اولیه هستند.»