อำเภอเมืองพิษณุโลก: ประวัติ
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ช่วงพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จนถึงก่อนปฏิรูปการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ยังคงจัดระเบียบการปกครองออกเป็นจตุสดมภ์ แต่ในส่วนภูมิภาค มีการ แบ่งเขตการปกครองเป็นหัวเมืองชั้นใน ชั้นนอก และเป็นประเทศราช เมืองพิษณุโลกมีฐานะเป็นเมืองเอกขนาดใหญ่ที่สุด ในหัวเมืองฝ่ายเหนือของประเทศไทย มีประชากรทั้งสิ้น ประมาณ 15,000 คน ซึ่งมีชาวจีนประมาณ 1,112 คน มีเมืองอยู่ในอำนาจการปกครองดูแลหลายหัวเมืองด้วย เช่น เมืองนครไทย เมืองไชยบุรี เมืองศรีภิรมย์ เมืองพรหมพิราม เมืองชุมศรสำแดง เมืองชุมแสงสงคราม เมืองนครชุม เมืองนครป่าหมาก เมืองชาตกาล ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพสำคัญ คือ ทำนา ทำไร่ หาของป่า ทำไม้ และการเกณฑ์แรงงานไพร่ พ.ศ. 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระอุสาหะเสด็จประพาสเมืองเหนืออีกครั้งหนึ่ง โดยเสด็จทางเรือพระที่นั่งอรรคราชวรเดช พระบาทสมเด็จพระจุลจอม เกล้าเจ้าอยู่หัวขณะนั้นกำลังทรงผนวชเป็นสามเณร ก็ได้ตามเสด็จมา เมื่อเสด็จถึงเมืองพิษณุโลก ได้ทรงประทับและทรงสมโภชพระพุธชินราชอยู่ 2 วัน จึงเสด็จกลับ
จังหวัดพิษณุโลกได้ประกาศจัดตั้งเป็นจังหวัดในปี พ.ศ. 2435 (สมัยรัชกาลที่ 5) โดยขึ้นอยู่กับมณฑลพิษณุโลก (พ.ศ. 2443) ในปี พ.ศ. 2458 ซึ่งในเวลาต่อมาได้มีประกาศยกเลิกมณฑลทั่วราชอาณาจักร เมืองพิษณุโลกจึงมีฐานะเป็น "จังหวัดพิษณุโลก" ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2476 โดยมี อำเภอเมืองพิษณุโลก เป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด
วันที่ 2 ตุลาคม 2458 จัดตั้งสุขาภิบาลเมืองพิษณุโลก อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ที่มณฑลพิษณุโลก ในท้องที่บางส่วนของตำบลในเมือง และบางส่วนของตำบลบ้านคลอง
วันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เป็นอำเภอเมืองพิษณุโลก
วันที่ 17 กรกฎาคม 2470 แยกพื้นที่ตำบลเนินกุ่ม ตำบลไผ่ล้อม ตำบลนครป่าหมาก จากอำเภอนครป่าหมาก และตำบลบ้านไร่ ตำบลโคกสลุด ตำบลสนามคลี จากอำเภอเมืองพิษณุโลก รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบางกระทุ่ม และกำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองพิษณุโลก
วันที่ 28 เมษายน 2472 เปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลเมืองพิษณุโลก โดยขยายให้ครอบคลุมพื้นที่หมู่บ้านถนนมหากรุง ถนนสระแก้ว ถนนเกษตร ถนนงามเมือง ถนนจุฬามณี ถนนกัลยาณมิตร ของตำบลในเมือง
วันที่ 7 มิถุนายน 2472 แยกพื้นที่หมู่ 8–10 (ในขณะนั้น) ของตำบลนครป่าหมากกับหมู่ 1–2 (ในขณะนั้น) ของตำบลสนามคลี รวมตั้งเป็นตำบลบางกระทุ่ม
วันที่ 8 มีนาคม 2473 เปลี่ยนชื่อตำบลนครป่าหมาก กิ่งอำเภอบางกระทุ่ม เป็นตำบลสามเรือน
วันที่ 7 มิถุนายน 2474 แยกพื้นที่หมู่ 7, 9–11 (ในขณะนั้น) ของตำบลดอนทองกับหมู่ 3, 12 (ในขณะนั้น) ของตำบลในเมือง และรับโอนพื้นที่หมู่ 1 ตำบลตลาดชุม อำเภอนครป่าหมาก รวมตั้งเป็นตำบลสมอแข
วันที่ 10 ธันวาคม 2478 ยกฐานะสุขาภิบาลเมืองพิษณุโลก เป็น เทศบาลเมืองพิษณุโลก
วันที่ 2 มกราคม 2481 โอนพื้นที่หมู่ 5 เฉพาะในเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลก (ในขณะนั้น) ตำบลวัดจันทร์ ไปขึ้นกับตำบลในเมือง และโอนพื้นที่หมู่ 1 (ในขณะนั้น) ของตำบลบ้านคลอง ไปขึ้นกับตำบลในเมือง และโอนพื้นที่หมู่ 1 (ในขณะนั้น) ของตำบลในเมือง ไปขึ้นกับตำบลวัดจันทร์ และแยกพื้นที่หมู่ 2–3, 7–8, 11 เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลก (ในขณะนั้น) ของตำบลในเมือง ตั้งเป็น ตำบลอรัญญิก
วันที่ 22 มกราคม 2482 ขยายเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลก โดยปรับตามประกาศปี พ.ศ. …