Mir Bacha Kot

برف و یخ به‌خصوص برای سالمندان و خانواده‌های دارای بچه‌ی کوچک سخت است. پارو کردن جلوی در همسایه فقط چند دقیقه طول می‌کشد. می‌شود پیشنهاد خرید یا آوردن وسایل گرمایشی هم داد. چه کسی این زمستان آماده‌ی کمک است؟

بیشتر مردم دریل را فقط چند دقیقه در سال استفاده می‌کنند. پس چرا از همسایه قرض نگیریم؟ یک فهرست ساده درست کنید که چه کسی چه دارد و زمان پس دادن را مشخص کنید. چه وسیله‌ای داری که بتوانی به همسایه‌هایت در ولسوالی میربچه‌کو…

برای همه‌جا از یک رمز استفاده نکن و ورود دومرحله‌ای را فعال کن. قبل از گذاشتن عکس یا موقعیت مکانی‌ات، فکر کن. اگر کسی در اینترنت به تو توهین کرد یا تحت فشارت گذاشت، از صفحه عکس بگیر و با کسی که به او اعتماد داری حرف بزن…

اولین کار فقط پول نیست؛ تجربه و اعتمادبه‌نفس هم می‌آورد. قبل از امضای قرارداد، آن را با دقت بخوان و هر چیزی را که روشن نیست بپرس. ساعت‌های کارت را یادداشت کن و فیش‌های حقوق را نگه دار. اولین کارت چه بود، یا دنبال چه کار…

آمدن به جایی تازه هیجان‌انگیز است، ولی گاهی تنهایی هم دارد. اگر تازه آمده‌ای، در نظرها بگو از کجا آمده‌ای و دنبال چه هستی. قدیمی‌ها: بهترین توصیه‌تان به تازه‌واردها چیست؟

هر جایی گوشه‌ای دارد که مسافران متوجهش نمی‌شوند: حیاطی زیبا، درختی کهنسال یا چشم‌اندازی دیدنی. گنج پنهان تو کجاست؟ در نظرها بنویس؛ شاید کسی همین آخر هفته کشفش کند.

همه دوست داریم جایی زندگی کنیم که حالمان خوب باشد. به نظرت چه چیزی باید بهتر شود: نیمکت‌ها، روشنایی، مسیرهای دوچرخه یا چیز دیگری؟ لطفاً پیشنهادهایت را در نظرها سازنده و دوستانه بنویس.

میربچۀکوت یکی از ولسوالی‌های پر جمعیت ولایت کابل در خاور افغانستان است با جمعیتی نزدیک به ۴۶۶۵۶۳ نفر. مرکز این ولسوالی میربچۀکوت است. مردم این ولسوالی را تاجیک‌ها تشکیل می‌دهند. ولسوالی میربچه کوت از غرب با ولسوالی شکر…

شوهر دست خالی از ماهیگیری برمی‌گردد. – خب، ماهی‌ها کو؟ – ماهی‌ها امروز گرفتار بودند. ما فقط گپ خوبی زدیم.

– از کجا بفهمیم بزرگ شده‌ایم؟ – وقتی از یک ماهیتابه‌ی نو بیشتر از اسباب‌بازی نو خوشحال می‌شوی.

– مامان، چرا سگ هر وقت غذا می‌خورم به من زل می‌زند؟ – چون تو برنامه‌ی تلویزیونی محبوبش هستی.

ابری از ابر دیگر پرسید: امروز کجا می‌باری؟ – هر جا که مردم چترشان را جا گذاشته‌اند.

معلم: اگر ماه روی زمین بیفتد چه می‌شود؟ شاگرد: فضانوردها دیگر جایی برای رفتن ندارند.

– پسرم، بیسکویت‌ها را قایم کرده‌ای؟ – نه مامان، بیسکویت‌ها خودشان توی من قایم شده‌اند.

معلم: چیزی را نام ببرید که پنجاه سال پیش وجود نداشت. نیلوفر: من!

– روز اول مدرسه چطور بود؟ – خوب بود، ولی فکرش را بکن، می‌خواهند فردا هم بروم!

– بابا، آسمان چند تا ستاره دارد؟ – خودت بشمار. صبح روز بعد: – ده تا. بعدش خوابم برد.

ماشین پای سربالایی خاموش شد. – چه شد؟ – لابد سربالایی را دید و از قبل خسته شد.

– سگتان تمام شب پارس کرد! – نگران نباشید، تمام روز را می‌خوابد.

– چرا به گل‌های مصنوعی آب می‌دهی؟ – که احساس نکنند با بقیه فرق دارند.