Khansar

اسباب‌کشی کار سختی است، اما با دست‌های بیشتر سریع‌تر تمام می‌شود. پیشنهاد بده در جابه‌جایی کارتن‌ها کمک کنی یا ماشینت را چند ساعت قرض بدهی. یک غذای دسته‌جمعی بعد از کار، و دوستی‌های تازه شکل می‌گیرد. به‌زودی اسباب‌کشی د…

هر کسی مهارتی دارد: یکی خیاطی بلد است، یکی تعمیر دوچرخه و یکی کمک در کار با کامپیوتر. در نظرها بنویس در چه کاری می‌توانی به همسایه‌ها کمک کنی. و از کمک خواستن هم خجالت نکش؛ جامعه‌ی قوی همین‌طور ساخته می‌شود.

ورزش تیمی، رقص، گروه کر یا راه انداختن گروه موسیقی خودت؛ اوقات فراغت می‌تواند پربار باشد. خیلی از باشگاه‌ها جلسه‌ی آزمایشی رایگان دارند. اگر مبتدی هستی هم از شروع کردن نترس. چه کاری انجام می‌دهی یا دوست داری چه چیزی را …

در این منطقه چه چیزی برای جوان‌ها کم است: جایی برای دور هم بودن، برنامه‌ها یا زمین ورزش؟ ایده‌های خوب اغلب با یک پیشنهاد شروع می‌شوند. ایده‌ات را در نظرها بنویس؛ شاید هم‌فکرانی برای اجرایش پیدا شوند.

هر جایی چیزی برای افتخار دارد: مردمش، طبیعتش، تاریخش یا همدلی‌اش. وقتی برای دیگران از محل زندگی‌ات می‌گویی، به چه چیزی بیشتر افتخار می‌کنی؟ در نظرها بنویس!

سبزی، عسل و میوه از کشاورزان محلی طعم دیگری دارد. کجا خرید می‌کنی و کدام روز انتخاب بیشتری هست؟ ترفندهای بازار شهرستان خوانسار را در نظرها با ما در میان بگذار.

شاید مغازه‌ی کوچک سر کوچه بود، یا زمین بازی محله. قشنگ‌ترین خاطره‌ی کودکی‌ات که به این‌جا مربوط است چیست؟ در نظرها بنویس؛ شاید کسی همان را به یاد بیاورد.

پیشینه آبادی و زندگی در محدوده شهرستان خوانسار به پیش از اسلام می‌رسد. وجود آتشکده و غار هیکل، اسامی باستانی تعداد قابل توجهی از روستاهای این منطقه، وجود زبان و گویش مستقل خوانساری که از گویش‌های پارسی میانه مربوط به دو…

معلم: کی حیوانی را می‌شناسد که با «ز» شروع شود؟ کیان: زرافه! معلم: آفرین. کجا زندگی می‌کند؟ کیان: توی کتاب، صفحه‌ی سی و چهار.

– وقتی حوصله‌ات سر می‌رود چه کار می‌کنی؟ – در یخچال را باز می‌کنم ببینم چیز تازه‌ای پیدا نشده باشد.

شوهر دست خالی از ماهیگیری برمی‌گردد. – خب، ماهی‌ها کو؟ – ماهی‌ها امروز گرفتار بودند. ما فقط گپ خوبی زدیم.

– از کجا بفهمیم بزرگ شده‌ایم؟ – وقتی از یک ماهیتابه‌ی نو بیشتر از اسباب‌بازی نو خوشحال می‌شوی.

– مامان، چرا سگ هر وقت غذا می‌خورم به من زل می‌زند؟ – چون تو برنامه‌ی تلویزیونی محبوبش هستی.

ابری از ابر دیگر پرسید: امروز کجا می‌باری؟ – هر جا که مردم چترشان را جا گذاشته‌اند.

معلم: اگر ماه روی زمین بیفتد چه می‌شود؟ شاگرد: فضانوردها دیگر جایی برای رفتن ندارند.

– پسرم، بیسکویت‌ها را قایم کرده‌ای؟ – نه مامان، بیسکویت‌ها خودشان توی من قایم شده‌اند.

معلم: چیزی را نام ببرید که پنجاه سال پیش وجود نداشت. نیلوفر: من!

– روز اول مدرسه چطور بود؟ – خوب بود، ولی فکرش را بکن، می‌خواهند فردا هم بروم!

– بابا، آسمان چند تا ستاره دارد؟ – خودت بشمار. صبح روز بعد: – ده تا. بعدش خوابم برد.

ماشین پای سربالایی خاموش شد. – چه شد؟ – لابد سربالایی را دید و از قبل خسته شد.