Non Sila

หลายคนเกรงใจไม่กล้าขอให้เพื่อนบ้านช่วย แต่ความจริงแล้วคนส่วนใหญ่ยินดีช่วยถ้ารู้ว่ามีคนต้องการ เปลี่ยนหลอดไฟ อ่านจดหมาย หรือขนของหนัก เป็นเรื่องที่ช่วยกันได้ง่าย ๆ คุณต้องการความช่วยเหลือเรื่องอะไรใน อำเภอโนนศิลา? เขียนบอกที่นี่ได้อย่างสบายใจ

การได้รับคำทักทายอบอุ่นในวันแรกทำให้คนมาใหม่รู้สึกเหมือนบ้าน แค่แนะนำตัว บอกว่าตลาดหรือร้านขายยาอยู่ตรงไหน ก็ช่วยได้มากแล้ว บางคนอาจยังไม่คุ้นกับภาษาหรือวัฒนธรรมท้องถิ่น ความใจเย็นจึงสำคัญ มาช่วยกันทำให้ อำเภอโนนศิลา เป็นที่ที่ต้อนรับทุกคนกัน คุณม…

การทำอาหารง่าย ๆ ซ่อมจักรยาน หรือกรอกเอกสารด้วยตัวเอง เป็นทักษะที่มีประโยชน์มาก ลองขอให้ผู้ใหญ่ในบ้านหรือเพื่อนบ้านสอนสักอย่าง แล้วคุณจะรู้สึกมั่นใจขึ้น เรียนรู้จากความผิดพลาดก็เป็นเรื่องปกติ คุณอยากเรียนทักษะอะไรเป็นอย่างต่อไป?

ข้อมูลส่วนตัวที่โพสต์ไปแล้วอาจลบออกยาก คิดก่อนแชร์ที่อยู่ รูปภาพ หรือแผนการเดินทาง ใช้รหัสผ่านที่แตกต่างกันและเปิดการยืนยันตัวตนสองขั้นตอน ถ้าเจอข้อความที่ทำให้ไม่สบายใจ บล็อก รายงาน และเล่าให้คนที่ไว้ใจฟัง คุณดูแลความปลอดภัยออนไลน์อย่างไรบ้าง?

ทุกเมืองมีที่เล็ก ๆ ที่สวยงามแต่ไม่ค่อยมีคนพูดถึง อาจเป็นสวนเงียบ ๆ ทางเดินริมน้ำ หรือร้านเล็ก ๆ ท้ายซอย คุณมีสถานที่แบบนี้ในใจไหม? แบ่งปันในคอมเมนต์ แล้วเราจะได้ออกไปสำรวจกัน

ชุมชนที่ดีเริ่มจากการรับฟังกันและกัน อาจเป็นเรื่องเล็ก ๆ อย่างม้านั่งในสวน ไฟส่องทาง หรือถังขยะเพิ่ม คุณคิดว่าอะไรที่จะทำให้ชีวิตประจำวันดีขึ้น? เสนอไอเดียอย่างสร้างสรรค์ในคอมเมนต์ได้เลย

วันที่ฝนตกทั้งวันไม่จำเป็นต้องน่าเบื่อ ห้องสมุด คาเฟ่ที่มีบอร์ดเกม หรือกิจกรรมทำในบ้านก็สนุกได้ คุณชอบทำอะไรใน อำเภอโนนศิลา เวลาฝนตก? แบ่งปันไอเดียในคอมเมนต์หน่อยนะ

ตามคำบอกเล่าสืบต่อกันมา แต่ก่อนนั้นมีเขาศิลาทรายเกิดขึ้นกลางลำห้วยแคน ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่บ้านโนนศิลาในปัจจุบัน เมื่อมองดูตอนพระอาทิตย์กำลังขึ้นหรือลับขอบฟ้า จะมองเห็นเป็นสีเหลืองทองอร่าม ต่อมาเขาศิลาทรายนั้นถูกน้ำในลำห้วยแคนพัดหายไป คนเฒ่าคนแก่…

เปิดตู้เย็นทีไรก็หวังว่าจะมีของกินใหม่โผล่มาเอง ผ่านมาหลายปียังไม่เคยสำเร็จสักครั้ง

ลูก: "พ่อ ค่าขนมหนูขึ้นไหม" พ่อ: "ขึ้นสิ พรุ่งนี้พ่อเอาไปวางไว้ชั้นสอง ขึ้นไปเอาเองนะ"

แมวที่บ้านนอนทั้งวัน แต่พอใครทอดปลาเค็มปุ๊บ กลายเป็นนักวิ่งทีมชาติทันที

วิธีเรียกฝนที่ได้ผลที่สุด คือตากผ้าให้เต็มราวแล้วออกไปตลาด

ถามยายว่า "ใส่เกลือกี่ช้อนคะ" ยายตอบว่า "พอประมาณ" จนป่านนี้ยังหาอยู่เลยว่าพอประมาณคือเท่าไร

ที่ธนาคาร ฉันได้คิวที่ 87 จอเพิ่งเรียกคิวที่ 12 อ่านนิยายจบไปหนึ่งเล่มพอดี

เพื่อน: "รองเท้าใหม่เหรอ" ฉัน: "เปล่า เพิ่งซักมา" เพื่อน: "มิน่าล่ะ จำไม่ได้เลย"

วันแรกที่หัดทำอาหาร ฉันหุงข้าวสำเร็จหนึ่งหม้อ เสียดายที่ตั้งใจจะต้มข้าวต้ม

พัดลมที่บ้านแก่แล้ว ส่ายซ้ายส่ายขวาเหมือนกำลังมองหาว่าใครเป็นคนเปิดมัน

ลูก: "พ่อ ทำไมฟ้าสีฟ้า" พ่อ: "ถ้าฟ้าสีเขียว ลูกจะคิดว่าเป็นทุ่งนาไงลูก"

ฉันออกกำลังกายทุกวัน วิ่งทุกวันเลย... วิ่งหนีงานล้างจาน

กลับบ้านช่วงสงกรานต์ทีไร ญาติ ๆ ก็ถามว่า "เมื่อไหร่จะ..." ปีนี้ฉันชิงตอบก่อนเลย "เมื่อไหร่ก็ได้ค่ะป้า"